La muerte solo es un escándalo porque podemos pensarla.
Cuadernos de Ulpiano Ros
sábado, 16 de mayo de 2026
viernes, 15 de mayo de 2026
jueves, 14 de mayo de 2026
miércoles, 13 de mayo de 2026
martes, 12 de mayo de 2026
lunes, 11 de mayo de 2026
domingo, 10 de mayo de 2026
sábado, 9 de mayo de 2026
LOS LEONES Y EL NIÑO
Los leones, reunidos en un claro del bosque.
El niño se acerca con paso tranquilo,
como si quisiera fijarlos en sus ojos, inconsciente.
Esas cosas ocurren
con naturalidad
en el cine.
Los espectadores extraen conclusiones muy diversas.
Puede ser un cuento infantil.
Puede ser un cuento macabro.
Puede ser un delicado cuento impresionista.
El niño ya está cerca.
La curiosidad de los leones es cada vez mayor.
Antonio Fernández Lera
jueves, 7 de mayo de 2026
Envejecer, si hemos tenido el privilegio de sortear todas las trampas, es inevitable. Lo trágico sería la pérdida paulatina de la curiosidad por todo aquello que nos apasionaba. Sabemos que la derrota está garantizada, por eso el reto es mantener la rebelión íntima, el asombro ante los destellos de la vida, hasta el último día.
miércoles, 6 de mayo de 2026
martes, 5 de mayo de 2026
lunes, 4 de mayo de 2026
miércoles, 29 de abril de 2026
lunes, 27 de abril de 2026
domingo, 26 de abril de 2026
sábado, 25 de abril de 2026
viernes, 24 de abril de 2026
jueves, 23 de abril de 2026
miércoles, 22 de abril de 2026
martes, 21 de abril de 2026
domingo, 19 de abril de 2026
sábado, 18 de abril de 2026
O NENO
Quen fora o neno que baixa a costa en bicicleta
co mundo todo a tremelicar na súa ollada,
a gaivota que paira no ar coma nun xogo,
a florciña pequeneira do camiño,
a escuma eterna da derradeira onda,
quen fora de novo o silencio da noite,
a luz que se achega ao más recondito recuncho
da casa como animal silandeiro,
quen fora o barquiño máis vello do peirao,
a vela que que vai e ven, o musgo sobre a pedra,
quen fora o vento que zoa na xanela,
o lume da cociña, o pan na mesa,
a garza coma deusa de prata fronte ao mar
na rocha máis escura,
quen fora o gato que miaña na calella,
os ouveos do lobo na montaña,
o roibén que escoita os murmurios da marea,
o aloumiño na caluga dunha man invisible,
o cheirume dos pinos, o brinco do arroaz,
o peteiro do pardal na póla da nogueira,
a brétema que chora, a man na aldraba.
Quen fora o neno,
o pé do neno
no chanzo da escaleira cando regresa a casa.
Quen fora sempre a fame dos seus ollos.
Alfredo Buxán