¿Qué extraña necesidad lleva a tantísimos a hacer públicos sus odios?
jueves, 30 de abril de 2026
miércoles, 29 de abril de 2026
lunes, 27 de abril de 2026
domingo, 26 de abril de 2026
sábado, 25 de abril de 2026
viernes, 24 de abril de 2026
jueves, 23 de abril de 2026
miércoles, 22 de abril de 2026
martes, 21 de abril de 2026
domingo, 19 de abril de 2026
sábado, 18 de abril de 2026
O NENO
Quen fora o neno que baixa a costa en bicicleta
co mundo todo a tremelicar na súa ollada,
a gaivota que paira no ar coma nun xogo,
a florciña pequeneira do camiño,
a escuma eterna da derradeira onda,
quen fora de novo o silencio da noite,
a luz que se achega ao más recondito recuncho
da casa como animal silandeiro,
quen fora o barquiño máis vello do peirao,
a vela que que vai e ven, o musgo sobre a pedra,
quen fora o vento que zoa na xanela,
o lume da cociña, o pan na mesa,
a garza coma deusa de prata fronte ao mar
na rocha máis escura,
quen fora o gato que miaña na calella,
os ouveos do lobo na montaña,
o roibén que escoita os murmurios da marea,
o aloumiño na caluga dunha man invisible,
o cheirume dos pinos, o brinco do arroaz,
o peteiro do pardal na póla da nogueira,
a brétema que chora, a man na aldraba.
Quen fora o neno,
o pé do neno
no chanzo da escaleira cando regresa a casa.
Quen fora sempre a fame dos seus ollos.
Alfredo Buxán